przez daniel.25del 2010-01-06, 17:02
Witam. zacznę od tego,że mam 25 lat. moj pierwszy kontakt z psychiatra mialem w wieku 16 lat. czulem sie nie dobrze psychicznie, nie wiedzialem co sie ze mna dzieje. plakalem i czulem wielki stres, niepokoj, lęk. jednoczesnie przy tym czulem wielkie podniecenie towarzyszace lekowi. mialem kilka wizyt u psychaatry, ktory leczyl mnie roznumi lekami (jednym z nich byl sulpiryd), podobno antydepresanty zle na mnie wplywaly z tego co wiem. z czasem minely objawy i kontakt z psychiatra urwal sie. Konczylem szkoly, pracowalem, jednak wciaz towarzyszyl mi ten lek i podniecienie. towarzyszyly mi wciaz duze nerwy. patrzylem na innych, jak oni to przezywaja i czulem sie inny. ciezko przechodzilem jakiekolwiek porazki, rozstania itd. nerwom towarzyszyl zawsze brak lakinienia. Mijaly lata... w wieku 25 lat poszedlem znowu do tego samego psychiatry dowiedziec sie po latach co o mnie sadzil. powiedzial mi, ze bardziej kierunkuje moja chorobe ku schizofreni. nie mam omamow, ani nie slysze zadnych glosow. poprostu w trakcie nerwow zamykam sie w sobie i mysle, nic nie robie tylko mysle i sam nie wiem o czym, przy czym jednoczesnie towarzyszy mi podniecenie i lęk. mecze sie tym wszystkim od tylu lat. staram sie zrozumiec siebie. lekarz przepisal mi Olanzapine. co o tym sadzicie? troche chaotycznie przedstawilem moje mysli, jednak mam nadzieje, ze pomozecie mi.
